لمس نمايد ، همچون كودكى كه جز پدرى دلسوز براى خود نشناسد و او هم در سفر باشد ، لحظه‌اى آرام و قرار نيابد و لختى با آسودگى خيال نياسايد و روزى از گريه و اشك و به زبان آوردن نام پدر باز نماند . اسلام همچون يعقوب با بىصبرى و فرياد ، يوسف گم‌گشته‌اش را مىطلبد . ولى اين فرزندان كم‌استعداد و ناقابل بايد در طوفان‌هاى كوبندهء روزگار احساس خطر جدّى كنند و بىدرنگ يوسفى را كه بر اثر كمى استعداد و لياقت آنها و كارهاى ناشايست و كردارهاى زننده‌شان از آنها دور شده ، بجويند و دست تضرّع و تذلّل به سوى او دراز نمايند كه : يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ « 1 » ؛ اى عزيز ! به همه ما و خانواده‌هايمان بيچارگى رسيده و با كالايى ناچيز به سويت آمده‌ايم . آيا هنگام آن نرسيده كه فرزندان اسلام به اين مرحله از استعداد برسند ؟ ! آيا هنگام آن نشده كه از خواب گران برخيزند و جاى خالى صاحب و سرپرستشان را حس كنند و به جستجوى او بپردازند ؟ ! آيا آن زمان نيامده كه اين قوم در وضع نابسامانشان تجديدنظر كنند ، تا خداوند هم سامان‌دهندهء آنان را برساند ؟ ! آيا روز آن نيست كه خروش انتظار ، درياى رحمت كردگار را به تلاطم آرد و خورشيد بهار مستضعفين از افق كعبه سرزند ؟ ! كتاب حاضر درصدد آن است كه اين آمادگى را در وجدان‌ها بيدار سازد و اين بىتفاوتى كشنده و كمى استعداد و قابليت نسبت به درك حضور كاروان سالار عالم بشريت و يگانه منجى انسان‌ها و جان عالم ، حضرت بقية اللّه الأعظم حجّة بن الحسن المهدى - عجّل اللّه فرجه الشريف - را درمان نمايد . در اين كتاب با دلايل عقلى و نقلى ثابت شده كه دعا براى امام عصر - عجّل اللّه فرجه الشّريف - از مهم‌ترين وسايل براى رسيدن به مراحل عاليهء كمال و نيل به درجات برجستهء معنوى است ، اضافه بر اين‌كه آثار دنيوى بسيارى نيز دارد . البته عمده ، استجابت دعا و تحقّق يافتن مراد و مقصود اصلى آن است ، و اين نيز - همان‌طور كه قرآن مىگويد - انجام مىشود . اگر حقيقت دعا - يعنى خواستن از خدا - بوده باشد ، استجابت هم در پى آن هست . زيرا خداوند در قرآن كريم فرموده است : وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ « 2 » ؛ و چنانچه بندگانم دربارهء من از تو پرسند ، پس همانا من نزديك هستم دعاكننده را . هرگاه مرا بخواند ، اجابت مىنمايم . مؤلّف اين كتاب عالم جليل القدر مرحوم آيت اللّه حاج سيد محمد تقى موسوى اصفهانى ( مشهور به احمدآبادى ) مىباشد كه شرح حال ايشان ، به قلم دانشمند محقق ، استاد گرانمايه ، آقاى سيد محمد على روضاتى با اندكى تصرّف خواهد آمد .

--> ( 1 ) . سورهء يوسف ، آيهء 88 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 186 .